ಒಬ್ಬ ಭರತನಾಟ್ಯ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ, ಕಳೆದ ಮೂವತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಂಪಿ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರನಾಟ್ಯ ಫೌಂಡೇಶನ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ನಾಟ್ಯಾಸಕ್ತ ಪ್ರೌಢ ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಭರತನಾಟ್ಯವನ್ನು ಕಲಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು ಸಂತೋಷ ಕೊಡುವ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯವು ಭರತನಾಟ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಶೈಲಿ.‌ ಅದೆಂದರೆ ಮೈಸೂರು ಭರತನಾಟ್ಯ ಶೈಲಿ.

ಮೈಸೂರು ಒಡೆಯರ್ ರಾಜವಂಶದ ರಾಜ, ಹತ್ತನೆಯ ಜಯಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ಒಡೆಯರ್ ಅವರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜಟ್ಟಿ ತಾಯಮ್ಮ ಎಂಬ ಆಸ್ಥಾನ ನರ್ತಕಿ ಇದ್ದರು. ಮೈಸೂರು ಭರತನಾಟ್ಯ ಶೈಲಿಯ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರು  ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ನಾಟ್ಯ ಕಲಾವಿದರು  ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಮರೆಯಲಾಗದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ‌. ಮೂಲತಃ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕಲೆಯಾದ ಭರತನಾಟ್ಯಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆ. ‌

ಜಾವಳಿ ಎಂಬ ಅಭಿನಯ ನೃತ್ಯಬಂಧ, ಚೂರ್ಣಿಕೆ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕ ರೂಪದ ಹಾಡಿಗೆ ನೃತ್ಯ, ಜಾರಡವು ಎಂಬ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯ ಅಡವು … ಈ‌ ಮುಂತಾದವು ಮೈಸೂರು ಭರತನಾಟ್ಯ ಶೈಲಿಯ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಗಳಾಗಿವೆ. ಮುಮ್ಮಡಿ ಹಾಗೂ ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಶೈಲಿ ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಉಚ್ಛ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಮೈಸೂರು ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಗೂರು ಬಾಣಿ, ನಂಜನಗೂಡು ಬಾಣಿ, ಮೈಸೂರು ಬಾಣಿ ಮತ್ತು ಕೋಲಾರ ಬಾಣಿ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಉಪಶೈಲಿಗಳು ಸಹ ಇದ್ದವಂತೆ. 1909 ರಲ್ಲೇ ಅಂದರೆ ಮದರಾಸಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ದೇವದಾಸಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿಸಿ ಭರತನಾಟ್ಯ ಕಲೆಗೆ ಸಮಾಜದ ಉನ್ನತ-ಕುಲೀನ ಮನೆತನಗಳೂ ಸಹ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುವ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ದೇವದಾಸಿ ವಂಶದವರು ಮತ್ತು ದೇವದಾಸಿಯರಲ್ಲದವರು ಸಹ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಲೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.‌ ಸ್ವತಃ ಜಟ್ಟಿ ತಾಯಮ್ಮನವರೇ ದೇವದಾಸಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಒಬ್ಬ ನಾಟ್ಯ ಕಲಾಸಕ್ತ ವೃತ್ತಿಪರ ಜಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರು! ಕೋನೀಯ ಅಡವುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸತ್ವಪೂರ್ಣ ಅಭಿನಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಮೈಸೂರು ಶೈಲಿಗೆ ‘ರಸಾಭಿನಯ ಶೈಲಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು‌ ಸಹ ಇತ್ತು.‌

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ರಾಜ್ಯ ‌ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಿರೀಟದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಿಂಚುವ ಗರಿ ಎಂದರೆ ಮೈಸೂರು ಭರತನಾಟ್ಯ ಶೈಲಿ. ನಮ್ಮ ನಾಡು ಕಲೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದೂ ಸಹ ಒಂದು ರಮಣ ಶೀತ ಸಾಕ್ಷಿ.